Titel werk: Who’s pulling the trigger?
Afmeting: 127 cm breed x 54 cm hoog
Materiaal: Mixed media op piano-onderdeel
Datering: 2016
Prijs op aanvraag

2 + 5 =

Karen van de Kerkhove

Deelname Van Lanschot Kunstprijs 2016

Titel werk: – “Who’s pulling the trigger?”-
Afmeting: 127 cm breed x 54 cm hoog
Materiaal: Mixed media op piano-onderdeel
Datering: 2016
Kunstenaar: Karen van de Kerkhove
Prijs: 4700 euro
Geboorteplaats: Vlissingen
Geboortedatum: 16-01-1967

Documentatie deelname van Lanschot Kunstprijs 2016

De opdracht voor de Van Lanschot kunstprijs is: geef de tijdgeest weer, met de nadruk op originaliteit, aansluiting bij het thema, conceptuele doordachtheid en visuele kracht.
Waarom weet juist dit kunstwerk – “Who´s pulling the trigger?” de huidige tijdgeest voor latere generaties te vangen?
Wat houdt het merendeel van de mensen op dit moment bezig? De bloedige aanslagen die elke keer weer uit een onverwachte hoek komen. Het zoete leven staat onder spanning en kan elk moment vernietigd worden.
Dit kunstwerk “Who’s pulling the trigger?”- refereert aan de recente aanslagen in de wereld en roept de vraag op wie de daders zijn en wie en/of wat hen aanstuurt.
Wie is het nieuwe type zelfmoordterrorist:

is het de lone woolf, kan het een vrouw zijn of een kind? Een warhoofd?
En wat zit erachter?
IS?
De politiek?
Het geloof?
De maffia?
Het druppelende bloed suggereert de gewelddadige handelingen die ervoor zorgen dat er een klimaat van onzekerheid en angst wordt geschapen.

Op de achtergrond heb ik de artikelen uit de media verwerkt van alle aanslagen van de laatste tijd.
Ze raken zozeer mijn hart dat ik ze verzacht heb met elemie-hars en medisch verband.
Dit typeert de psychologie van de mens, je wilt deze nachtmerrie niet in je directe omgeving meemaken. De mechanieken van de piano-onderdelen verbeelden het repeterende aspect van de aanslagen.

De handen zijn verbonden met blauw draad, dit stelt de infiltratie voor. Deze is onzichtbaar maar roept bij uitstek steeds de vraag op: – “Who’s pulling the trigger?” –
Het dodenaantal wordt geturfd en gaat over in arcering met potlood.

Het opgevouwen papier is een dagboek van mijzelf. Het symboliseert het verhaal van mij als persoon. Een uniek persoon met zijn creativiteit en artistieke zeggenschap in de maatschappij. De rode stippen zijn willekeurige mensen die getalenteerd zijn of onschuldige kinderen, pure mensen die niet eens meer de kans hebben gekregen om dit werk te aanschouwen. Als kunstenaar vond ik het symbolische bloedvergieten een emotionele handeling; de dag daarop was de aanslag in Nice. Het symbolische bloed kruipt en glijd verder, de richel is diep, hoeveel bloed word er nog vergoten?
Wie gaat de volgende aanslag uitvoeren, waar gaat het gebeuren, wanneer, hoe en wanneer?
Vannacht? Morgen? Over een week? Hoeveel keer nog dit jaar? Het sprookje kan zo voorbij zijn.
De trigger is onder ons.

“Who’s Pulling The Trigger?”

Werkwijze:

werkwijze